2 ) خوددارى افراد از شرارت و آزار نسبت به يكديگر . 3 ) تعاون و كمك كردن و همصدا شدن بر خير و حق . دين و اعتقاد به مبدأ و معاد به نحو احسن سه اصل نامبرده را در جامعه عملى مىسازد . اولين فايده مهم دين براى جامعه ايجاد وحدت معنوى و اخوت و يگانگى ميان افراد جامعه است و نيز مؤثرترين وسيله براى الفت دادن دل‌ها به يكديگر است . خداوند در قرآن كريم مىفرمايد : وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً ( سورهء آل عمران / 103 ) . يعنى : همه به ريسمان الهى چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت خدا را بر خود به ياد آريد كه شما با هم دشمن بوديد خدا دل‌هاى شما را با هم الفت داد و به نعمت خدا با هم برادر شديد . مؤمنان معدود ليك ايمان يكى * جسمشان معدود و ليكن جان يكى جان گرگان و سگان از هم جداست * متحد جان‌هاى شيران خداست فايده دوم دين براى جامعه اين است كه دين اذيت و آزار و شرارت مردم را از يكديگر مىگيرد يا لااقل كم مىكند ، نيت شر و فساد را كه موجب بدبختى فرد و جامعه است محو و نابود