مقدّمات بحث صحيح و اعمّ بعد از بحث حقيقت شرعيه ، بحث مستقل ديگرى مطرح شده كه آيا الفاظ عبادات ، براى خصوص معانى صحيحه وضع شده‌اند يا براى معنايى اعمّ از صحيح و فاسد ؟ با توجه به اينكه اين بحث ، مستقل است و از فروعات بحث حقيقت شرعيه نيست و لازمهء استقلال و عدم ترتب يكى بر ديگرى اين است كه تمام اقوال و آراء در يك بحث ، بتواند در ديگرى مطرح باشد ، بايد بحث را به‌گونه‌اى مطرح كنيم كه اين خصوصيت را دارا باشد . در بحث حقيقت شرعيه چهار قول وجود داشت : قول اوّل : اين الفاظ ، به‌صورت وضع تعيينى براى معانى مستحدثه وضع شده‌اند ، و وضع تعيينى هم به دو صورت مطرح شده است : يكى اينكه استعمال ، محقِّق وضع باشد - كه مرحوم آخوند قائل بود - و ديگر اينكه به‌صورت وضع تعيينى معمولى - مثل وضعتُ هذا اللفظ بإزاء هذا المعنى - باشد . قول دوّم : اين قول ، وضع تعيينى را انكار كرده و معتقد است وضع تعيّنى در كار است . البته ما گفتيم : وضع تعيّنى را بايد به حقيقت تعينيّه نام‌گذارى كنيم زيرا در ارتباط