1258 . عيسى عليه السلام : اى زادگان اسرائيل ! فراوان مخوريد ؛ زيرا هر كس زياد بخورد ، فراوان نيز مىخوابد و هر كس فراوان بخوابد ، نماز اندك مىگزارد و هر كس نماز اندك بگزارد ، از غافلان شمرده مىشود . 1259 . حلية الأولياء به نقل از وُهَيب بن وَرد : به ما خبر رسيده كه ابليسِ ناپاك ، براى يحيى بن زكريّا آشكار شد و به او گفت : مىخواهم تو را اندرزى بدهم . يحيى گفت : « دروغ مىگويى . تو خير مرا نمىخواهى ؛ امّا به هر روى ، درباره آدمىزاده به من بگو » . گفت : آنان نزد ما سه دسته اند : دسته‌اى از آنان در برابر ما سخت‌ترين هستند . آهنگ يكى از آنان مىكنيم و انتظار مىكشيم تا او را بفريبيم و بر او توان يابيم . سپس به استغفار و توبه مىشتابد و همه چيزهايى را كه در او به چنگ آورده‌ايم ، بر ما تباه مىسازد . ديگر بار ، به سراغ او مىرويم و او نيز ديگر بار [ به سراغ آمرزش‌خواهى ] مىرود . نه از او نوميد مىشويم و نه كار خود را با او برمىآوريم و از همين روى ، در رنجيم . دسته ديگر ، در دستان ما ، گِردكى را مىمانند كه در دست كودكان است . آنان را بدان جا كه مىخواهيم ، مىافكنيم و آنان خود ، براى ما عهده‌دار خويش شده‌اند . امّا دسته ديگر ، همانند تو معصوم‌اند و ما به هيچ خواسته‌اى درباره آنان توان نمىيابيم . يحيى به او گفت : « بدين سان ، آيا درباره من به چيزى توانايى يافته‌اى ؟ » . گفت : نه ، مگر يك بار : تو غذايى پيش روى نهاده بودى تا آن را بخورى . من پيوسته آن را نزد تو دوست‌داشتنى ساختم ، تا بيش از آنچه مىخواستى ، از آن خوردى . آن شب ، خفتى و بر خلاف هر شب ، براى نماز برنخاستى . يحيى به او گفت : « قطعا از اين پس ، تا زنده‌ام ، هيچ گاه شكم از غذايى ، سير نمىكنم » . ابليس هم گفت : قطعا پس از تو ، هيچ گاه آدمىزاده ديگرى را اندرز نمىدهم .