آورده است . و عارفى به اين نكته دقيق چنين اشاره دارد : عاشقى ديد از دل پرتاب * حضرت حق تعالى اندر خواب دامنش را گرفت آن غمخور * كه ندارم من از تو دست دگر چون درآمد ز خواب خوش درويش * ديد محكم گرفته دامن خويش « 1 » معلّمان بشر زارع‌اند امام در اين كلام ، معلّمين بشر و وسائط فيض الهى را زارع معرفى فرمود و قلوب فيض‌پذير را مزرعه و المعرفة بذر المشاهدة ؛ علماء برزگرند كه بذرهاى معارف را در مزرعه دلها كشت مىكنند ، اگر اين بذرها سبز شود يعنى مزرعه‌ها مستعد و قلوب قابل باشند اين سبزه‌ها قرة عين الناظرين و نزهت‌گاه اهل ولايت خواهند شد نمىبينى كه فرمودند زمين سبخه و شوره‌زار ولايت ما را قبول نكردند كه سبز نشدند ! ببين كه اين بذرهاى حكمت چه جنتها مىشوند و چه سبزه‌زارها مىگردند .

--> ( 1 ) . ممد الهمم ، ص 70 و 72 .