متناهى است كه : وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ « 1 » ، چنان‌كه پيشترك در بيان كريمه : قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ « 2 » اشارتى بدان شده است كه اثر هركس هم‌شكل و شبيه اوست . قرآن سفره پربركت رحمت رحيميه الهى است ، و اين خوان خدايى براى نفوس مستعدّه گسترده است و كبر و ناز و حاجب و دربان در اين درگاه نيست ، « 3 » و به قول كمال اصفهانى : بر ضيافتخانه فيض نوالت منع نيست * در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم فرموده است : « إنّ هذا القرآن مأدبة اللّه فتعلّموا مأدبته ما استطعتم ، و إن أصفر البيوت لبيت أصفر من كتاب اللّه » . « 4 » مأدبه به فتح دال و ضمّ آن ، طعام مهمانى است ، اين مأدبه قرآن كريم است كه سفره الهى است هيچكس از كنار اين سفره با دست خالى و تهى برنمىخيزد . و نيز مأدبه به فتح دال ادب است ، و ادب ، نگاهداشت حدّ هر چيز و راست و درست ايستاندن آنست . يعنى قرآن ادب و دستور الهى است ، از آن ادب فرا بگيريد و حدّ انسانى خودتان را حفظ

--> ( 1 ) . مدثر / 31 ( 2 ) . إسراء / 84 ( 3 ) . هركه خواهد گو بيا و هرچه خواهد گو بگو * كبر و ناز و حاجب و دربان در اين درگاه نيست حافظ ، طبع قزوينى ، ص 50 ( 4 ) . غرر و درر ، علم الهدى سيد مرتضى ، مجلس 27 .