از شما حال بپرسم و از درسها و اساتيد شما با خبر باشم . عرض كردم فعلا در محضر اين عزيزان : آقا ميرزا ابو الحسن شعرانى ، آقا شيخ محمد تقى آملى ، آقا ميرزا احمد آشتيانى ، آقا شيخ محمد حسين فاضل تونى ، و آقا ميرزا مهدى الهى قمشه‌اى به معقول و منقول و تفسير و هيئت و رياضيات و طبّ اشتغال دارم . سپس از يك يك آنان و درس من در محضرشان استفسار فرمود ، تا سخنم بدينجا رسيد كه اكنون در طب شرح اسباب ، و در هيئت استدلالى به ترتيب كلاسيكى ، مجسطى بطليموس به تحرير خواجه طوسى را در محضر استاد شعرانى درس مىخوانم . بسيار از علّامه شعرانى شگفتى نمود و گفت آفرين ايشان چنين كسى است ؟ ! بعد از آن از درسهاى ديگرم پرسيد و پاسخ شنيد و فرمود : همين ، خواستم از شما با خبر باشم ؛ رخصت طلبيدم و برخاستم . هفته دوم آمد و يك دو روزى بگذشت و باز بعد از درس به من اشاره كرد كه شما باشيد ؛ من نشستم و رفقاء رفتند و فرمود : شما اظهار داشتيد كه شرح قيصرى بر فصوص الحكم را در محضر آقاى فاضل تونى درس خوانده‌ايد ، گفتم آرى . فرمود : مصباح الانس را درس خوانده‌ايد ؟ گفتم خير . فرمود : حاضر هستيد كه مصباح الانس را با هم - مشروط به اين‌كه دو به دو من و شما باشيم - مباحثه كنيم ؟ دست و زانويش را بوسيدم و اشك شوق در چشمم حلقه زد و عرض كردم :