قرآن كتبى و عينى واقف است ، و قلب او عرش الرحمن است ، و فى رواية : « إن فى العرش تمثال جميع ما خلق اللّه » ؛ و في أخرى : « إنّ فى العرش تمثال ما خلق اللّه من البرّ و البحر » ؛ و فى حديث عن النبيّ صلّى اللّه عليه و آله سلم « ما من مخلوق إلا و صورته تحت العرش » ؛ و فى آخر : « قلب المؤمن عرش اللّه الأعظم » فافهم و تدبّر . و بدان كه دو رساله مطبوع فارسى ما را به نام « انسان كامل از ديدگاه نهج البلاغه » ، و « نهج الولايه » در شرح و تفسير اين كلمه عليا أهميّت بسزا است . در اواسط بند اول « دفتر دل » ( ص 261 ديوان ) راجع به اين چنين قلب اعنى قلب المؤمن عرش اللّه الأعظم گفته‌ام : مپرس از من حديث دفتر دل * مكن آواره‌ام در كشور دل نيارم شرح دل دادن كه چونست * چه وصف آن ز گفتگو برونست هر آنچه بشنوى از بيش و از كم * نه آن وصف دل است و اللّه أعلم نه آن وصف دل است اى نور ديده * كه دل روز است و وصف آن سپيده چو حرف اندك از بسيار آمد * چو يك دانه ز صد خروار آمد بر صاحبدلى بنما اقامت * نمايد وصف دل را تا قيامت كلمه 503 فى عيون أخبار الرضا ، باسناده عنه عليه السّلام فى ما سأل الشامى عليا عليه السّلام ، و فيه سأله عن ابى الجنّ فقال : شومان ، و هو الذى خلق من مارج من نار . و مراد از شومان در قصيده « پندنامه فرزند » ( ص 244 ديوان راقم ) ، شومان فرانسوى موسيقىدان معروف است ، كه گفته آمد : آن طلب كان ترا به كار آيد * شام شوم است بام شومانا نه « شومان » ابو الجنّ . شومان نام اولين مخلوق از طايفه جنّ است ، چنان كه « آدم » نام اولين مخلوق از طايفه انس است ، آن از « مارج من نار » خلق شده است و اين از « سلالة من طين » ، جلّ الخالق و عظمت قدرته ، فتبارك اللّه أحسن الخالقين .