در لوح تربت آن جناب كه در ابن‌بابويه شهر رى است بدين صورت است : و قد توفى فى منتصف ذى قعدة الحرام لاربع عشر و ثلاثمائة بعد الف عام من هجرة سيّد الأنام عليه و آله آلاف التحية و السلام . و بايد عدد « 1 » از قلم كاتب ساقط شده باشد كه اصل آن « 16 » بوده است . و جمله « بو الحسن جلوه‌كنان شد سوى فردوس برين » عدد آن 1314 ، است . كلمه 430 شيخ اكبر در اوائل كتاب الدر المكنون و الجوهر المصون فى علم الحروف گويد : و يعرف الحرف عند اهل هذا العلم بأنه نبأ مستقلّ بالدلالة ، و يسمّى دلالة الحروف دلالة أولى و دلالة الكلم دلالة ثانية . و موضوع هذا العلم الحروف من حيث هى نبأ مستقل بالدلالة ؛ و دليله الاستقراء ؛ و فائدته الاعتلاء إلى فهم الخطاب المحمّدى صلّى اللّه عليه و آله و سلم الذي لا يكون إلا بمعرفة علم اللسان العربى العزيز الملكوتى الذى هو من خواصّ محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم و هذا علته الغائية . كلمه 431 غذاء كل موجود هو ممّا خلق منه ذلك الموجود ؛ و به عبارت ديگر : غذاى هر مغتذى از جنس اوست . بند چهارم دفتر دل حائز ابياتى شيرين و دلنشين در اين معنى لطيف است ، و اين چند بيت از آن جمله است : سخن بنيوش و مى كن حلقه گوش * مبادا آن كه بنمايى فراموش دهان مغتذى باب بقاء است * بقاى مغتذى اندر غذاء است چو انسان است پيدا و نهانى * براى هر يكى دارد دهانى دهان و گوش ما هر يك دهان است * كه آن بهر تن و اين بهر جان است بداند آن كه در علم است راسخ * غذا با مغتذى باشد مسانخ