قانون ، الحقّ أنّ نبيّنا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم قبل البعثة كان متعبّدا و لكن لا بشريعة من قبله من الأنبياء عليهم السلام ( قوانين الأصول ، ط عبد الرحيم ، ج 1 ، ص 494 ) . و الحق أنّ الكتابين المذكورين فى فنّ أصول الفقه من أجلّ الكتب المدوّنة فيه و أنفعها ؛ و الموضعين المذكورين منهما حاويان لتحقيقات أنيقة فى المقام . و أقول : قد قرأنا كتاب قوانين الأصول من بدوه الى ختمه فى أكثر من أربع سنين عند الآيتين محمد الغروي و السيّد أحمد اللواسانى ، فمن أوّل الكتاب إلى مبحث العام و الخاصّ منه قرأناه عند آية اللّه الغروي في بلدنا الآمل ، و من العام و الخاصّ منه الى آخر الكتاب عند آية اللّه اللواساني فى طهران ( تغمّدهما اللّه برضوانه و جزاهما عنّا أفضل جزاء المعلّمين ) . كلمه 490 طول جغرافيايى تهران پنجاه و يك درجه و بيست و پنج دقيقه فلكى است ؛ و طول جغرافيايى قم پنجاه درجه و پنجاه و پنج دقيقه فلكى است ، پس تفاوت بين الطّولين سى دقيقه فلكى است ( 30 - 55 50 - 25 51 ) . و عرض جغرافيايى تهران سى و پنج درجه و چهل و يك دقيقه فلكى است ؛ و عرض جغرافيايى قم سى و چهار درجه و سى و نه دقيقه فلكى است ، پس تفاوت بين العرضين يك درجه و دو دقيقه فلكى است ( 2 1 - 39 34 - 41 35 ) . تهران و قم هم در جهت عرض متفق‌اند و هم در جهت طول : أما در جهت عرض زيرا كه هر دو در شمال خط استوا واقع‌اند ؛ و اما در جهت طول زيرا كه مبدأ طول ياد شده در هر دو گرينويج است و گرينويج در غرب تهران و قم واقع است ، پس هر دو شهر ياد شده نسبت به گرينويج ، شرقىاند . نتيجه اين كه تهران و قم به تقريب در تحت يك دائره نصف النهار واقع‌اند ، و به تحقيق در حدود دو دقيقه زمانى قم در غرب تهران است ؛ يعنى در تمام سال ، اول ظهر حقيقى تهران مىشود ، و دو دقيقه بعد از آن ظهر حقيقى قم .