اميد است كه از ظاهر اين اثر قويم در گسترش فرهنگ اصيل پارسى پهلوى ، و از باطن آن در اشاعه نور ولايت اهل بيت مصطفوى و علوى ( عليهم صلوات الله المتعالى ) سهم بسزا نصاب نصيب همگان بوده باشد . إلهى اى دادار دو سرا ، و اى كردگار عالم و آدم ، همواره همگى را در راه إعلاى أعلام علم و عمل مسرور و كامروا و مسعود و محمود هردو سرا دار . اين سرلوح همايون‌نامهء شهسوار ميدان سخندانى و سخنرانى ، حكيم ميرزا احمد الهامى شاعر كرمانشاهانى ( رضوان الله عليه ) را بدين چند بيت كه از طبع خامل اين كمترين برآمده است به انجام مىرسانيم : به نام خداوندگار جهان * خداوند بخشنده مهربان نگارنده نقش بالا و پست * برآرنده حاجت دل شكست به زينت درآرنده آسمان * به گلهاى زيباى استارگان روان‌بخش خاك سيه از كرم * روان‌آفرين از سراى قدم به صورت درآرنده قطره آب * چه صورت چو قرص مه و آفتاب خرد داد و فهم سخن ساز كرد * زبان را كليد در راز كرد يكى مرغ را چينه آتش كند * همان مرغ حق را ستايش كند يكى را نهد بر سرش تاج زر * شده در جهان هدهد نامور يكى را دهد زينت از سوى دم * چو طاووس گردد در او عقل گم ز زنبور شهد گوارا دهد * همى گوهر از كان و دريا دهد چو ياد خداوند شد پيشه‌ات * هميشه بخير است انديشه‌ات به نزد خدا بنده ارجمند * بود آن كه زو كس نيابد گزند براين « باغ فردوس » رشك بهشت * نوشتم يكى لوح مينو سرشت گر اين لوح من غالى و سامى است * فروغى ز الهام الهامى است چو از نسل مردان آزاده‌ام * حسن نام و شهرت حسن‌زاده‌ام 15 / ج 2 / 1415 ه ق 28 / 8 / 1373 ه ش حسن حسن‌زادهء آملى