ايشان به سكته مغزى دچار شده است و الآن در بيمارستان بسترى است و آن پريشانى گفتارش از رويداد طليعه سكته بود . پس از درس استاد شعرانى ، به بيمارستان رفتم ، تا چشم آن جناب به من افتاد بشدّت گريست و مرا نيز به گريه آورد ، دست و پايش را بوسيدم و عرض كردم : آقا جان ما بايد از شما صبر و سكينه و وقار بياموزيم ( جزاه الله سبحانه عنّا احسن جزاء المعلّمين ) . تربت آن بزرگوار در شيخان قم است ، و آنچه بر لوح قبرش منقوش است تمام آن گفته و سروده حضرت استاد جلال الدين همايى متخلّص به « سنا » ( رضوان الله عليه ) در رثاى آن جناب و تاريخ وفاتش بدين صورت است : مدفن عالم فاضل بزرگوار حاج شيخ محمد حسين فاضل تونى استاد دانشمند دانشگاه طهران ، متولد 1298 قمرى ، و متوفاى پانزدهم شعبان 1380 قمرى و دوازدهم بهمن 1339 شمسى . فاضل تونى آن كه داشت بفضل * اشتهار و بلند آوايى بود نامش حسين و خلق حسن * شهره در علم و فضل و دانايى هم به تقوى و دين مسلّم بود * هم به درس و فنون ملّايى چون به هشتاد و دو رسيدش سال * رخت بست از جهان غوغايى رفت در بارگاه قدس و شدند * قدسيانش به بزم‌آرايى خواستم سال فوت او ز « سنا » * كه در اين فن بودش يكتايى گفت تاريخ « فاضل تونى » است * چون سه بر جمع آن بيفزايى در ديباچه رساله الهيات كه نخستين بار از آن ياد كرده‌ايم فرمود : . . . بسيار خوشبخت و سرفرازم كه در سراسر عمر طولانى خود جز در راه تحصيل يا تعليم ، و مطالعه يا تأليف قدمى ننهاده ، و ملك آزادگى و قناعت را بر هرچيز ترجيح داده‌ام . . . تا اين كه در آخر همين ديباچه فرموده است : . . . پس اكنون كه آفتاب عمر من به افول مىگرايد ، از اين توفيقى كه حاصل شد