و نيّت كن « طواف عمره تمتع حجّة الإسلام بجا مىآورم قربة الى اللّه تعالى » . و بايد كه تا آخر طواف ، كعبه معظمه در طرف چپ تو قرار گيرد - يعنى رو به آن نكنى ، و همچنين پشت به آن ننمايى . و مسافت مطاف از كعبه - يعنى از خانه خداى تعالى - تا مقام ابراهيم عليه السلام است كه از آن حدّ نبايد بدر رفت . لذا چون به حجر اسماعيل بايد داخل در طواف باشد نه اين‌كه در هنگام طواف از ميان حجر اسماعيل و خانه كعبه بگذرى . و از كعبه تا مقام ابراهيم يعنى فاصله و مسافت نامبرده بيست و شش ذراع و نيم ( 5 / 26 ) است ، لذا از حجر اسماعيل بيش از شش ذراع نبايد فاصله بگيرد كه از مطاف بدر مىرود . و بر روى شاذروان كه سكّويى است بر گرداگرد كعبه در حال طواف راه نرود ، و دستهاى خود را باز ننمايد كه مبادا بر روى شاذروان قرار گيرد زيرا كه على التحقيق شاذروان جزء كعبه است و طواف بايد بين كعبه و مقام ابراهيم باشد . و طواف را بايد متوالى هم بجا آورد به موالات عرفيه . و چون طواف انجام گرفت در پشت مقام ابراهيم دو ركعت نماز به نيّت نماز طواف بجا مىآورى و اين نماز واجب است . و بدين‌گونه نيّت مىكنى كه : « نماز طواف عمره تمتّع حجّة الاسلام بجا مىآورم قربة الى الله تعالى » . و بين نماز طواف با طواف فاصله نباشد - يعنى عرفا گفته شود كه نماز را بعد از طواف بجا آورده است . و در اين نماز يعنى در قرائت و اداى كلمات و مخارج حروف بايد خيلى دقّت شود . و در قرائت اين نماز مخيّرى بين جهر و اخفات هر نحوه بخوانى صحيح است . و چون از نماز طواف فارغ شدى ، براى سعى بين صفا و مروه مىروى و سعى هم از واجبات عمره است و ركن است . و ابتداء از كوه صفا مىكنى و به سوى مروه مىروى كه بايد رو به سوى مروه باشد . و همچنين از مروه به صفا