نمازگزار افتادگان را دستگيرى مىكند ، و با بيچارگان مهربانى مىكند ، و با مستمندان دلسوزى مىنمايد ، و با همه فروتنى دارد و خودگذشتگى نشان مىدهد و از دشمنان دين و آيين خدايى چشم مىپوشد . نمازگزار با آفريدگارش گفتگو مىكند ، و جسته جسته بدانجا مىرسد كه هميشه و همواره خودش را در پيشگاه او مىبيند ، و هيچگاه خودش را فراموش نمىكند ، و پيوسته كشيك خويش مىكشد تا درست گفتار و نيكو كردار و پاكيزه رفتار باشد ، و مىيابد كه با انجام دادن اين آيين و روش بسيار سودمند و ارزشمند و گران‌بها ، دارد خودش را راست و درست مىسازد . پيامبر بزرگوار اسلام فرمود : اگر مىخواهيد با خدا گفتگو كنيد نماز بخوانيد ، و اگر مىخواهيد خدا با شما گفتگو كند قرآن بخوانيد . نمازگزار بايد نخست وضو بسازد و تن و پوشاك او پاك باشد تا بتواند در پيشگاه خدايش بار يابد و با او سخن بگويد كه « پاك شو اوّل و پس ديده بر آن پاك انداز » ، و كم‌كم آگاه مىشود كه جان نمازگزار هم بايد مانند تن و پوشاك او پاك باشد . و چون جان آدم پاك شده است آنچه كه از او پديد مىآيد پاك خواهد بود كه « از كوزه همان برون تراود كه در اوست » ؛ پس نمازگزار راستين ، پنهان و آشكار او ، درون و بيرون او ، دست و دهن او ، انديشه‌ها و پيشه‌هاى او ، خواسته‌ها و كار و كوشش او همه پاك‌اند . نمازگزار از هر سو رو برمىگرداند و رو به سوى خانه خدا مىكند تا به همين سان جان او نيز مانند تنش يكسويى شود كه تنها رو به سوى خداى يكتا آورد . در آغاز نماز به ستايش و نيايش مىايستد و سوره گرامى حمد را مىخواند كه پارسى آن بدين‌گونه است : « به نام خداى بخشاينده مهربان ، ستايش از آن پروردگار جهانيان بخشاينده مهربان خداوند روز پاداش است . تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىجوييم ، ما را به راه راست راهنمايى بفرما ، راه كسانى كه بر آنان نيكويى كرده‌اى ، نه خشم گرفتگان و گمراهان . و در انجام نماز با سه سلام ، درود و نويد و بخشايش خداى را به پيامبر گرامى و همه بندگان