بالاتر را در نظر گرفته كه جبران سختى ظاهرى را مىكند ، و بعبارة اخرى اگر كسى دويد تا غريقى را از آب نجات دهد براى آن است كه از نجات او لذّتى براى خودش پيدا مىشود و از ديدن مرگ او خودش محزون مىگردد ، پس براى دفع رنج خويش او را نجات داده نه براى دفع رنج غريق ؛ و فائده و لذت خود را در نظر داشته نه از آن غريق را و مقصود ابيقورس اين نيست كه انسان بايد هميشه دنبال شهوت‌رانى و خوشگذرانى برود . كلمهء 272 اين كلمه نيز مقاله‌اى از جناب آية الله استاد علامه شعرانى شرّف الله نفسه الزكية است كه اصل آن به خط مباركش در تصرف اين كمترين محفوظ است : بسم الله الرحمن الرحيم فصل 1 در نزول و جمع قرآن بايد دانست كه قرآن بر خلاف كتب ساير انبيا با خصوصيات الفاظ نازل گرديده به اين معنى كه بر ساير انبيا اصل مطلب و معنى نازل مىگرديد و آنها بهر لفظى كه مىخواستند از آن معنى تعبير مىكردند بر خلاف قرآن كه عين الفاظ بر پيغمبر ما نازل مىگرديد به اينكه يا صدا مىشنيد يا صورت الفاظ در قلب مباركش نقش مىبست چنان كه مىفرمايد نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ . و نيز غير قرآن مطالب ديگر نيز بر حضرت پيغمبر القا مىگرديد و از طرف خداوند تعالى ، مأمور بود كه آنها را جزء قرآن قرار ندهد و آنها احاديث قدسيه يا سنن سنيه نبويه است . قرآن در مدت بيست و سه سال كه طول مدت نبوت است نازل گرديد و مشهور آن است كه اول سورهء اقرأ باسم ربك نازل شد و آخر چيزى كه نازل گرديد معلوم نيست كدام آيه است و اصحاب پيغمبر مختلف نقل كرده‌اند گويا هركس