( ص 287 ، ط 1 چاپ سنگى ) . و شيخ نجاشى صاحب كتاب رجال از تلامذه او بوده است . و غرض ما در اين كلمه توجّه به « دفن فى داره سنين ، و نقل الى مقابر قريش . . . » است ، فتبصّر . كلمهء 250 فصول حقيقى موجودات أنحاء وجودات خاصه آنهايند ، و تعريف آنها به جنس و فصل لفظى مثل تعريف انسان به حيوان ناطق در حقيقت تعريف به رسم است . و چون فصول حقيقيه انحاء وجودات خاصّه اشيايند پس فصول حقيقيه فوق مقوله‌اند . كلمهء 251 در اين كلمه نخست اشارتى به مراقبت اولياء الله مىشود ، و پس از آن به نقل مقالتى بسيار گرانقدر در مقامات اربعه تجليه و تخليه و تحليه و فناء فى الله - كه عين بقاء بالله است - به قلم اعلاى مرحوم استادم حكيم متأله جامع المعقول و المنقول آية الله العظمى حاج ميرزا سيد ابو الحسن رفيعى حسينى قزوينى - رفع الله درجاته - كه در نزد نگارنده محفوظ است ، تبرك مىجوييم : أما مراقبت يكى از امور أهم در وصول به معرفت نفس ، استقامت در مراقبت كامل است كه همواره انسان مشغول به ذكر الله يعنى به ياد او و در حضور او باشد ، و ظاهر و باطن انسان در جميع شئون زندگى او مطابق دستور العمل مسير تكاملى او باشد و آن دستور العمل هم جز قرآن كريم نيست إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ و اين دستور العمل بايد در متن شئون حياتى او پياده گردد مثل دستور العمل نهال پروريدن و آن را به بار رساندن كه باغبان بايد آن را در مسير رشد و تكامل و شئون نهال پياده كند چون دين مسير تكاملى انسان و صراط مستقيم و عين صراط الله و صراط الى الله است ، هركه از آن تجاوز كرده است بر خويشتن ستم كرد و از سير تكاملى انسانى و حركت استكمالى الى الله