فسلم عليه موسى فقال له الخضر انى بأرضك السلام قال انا موسى قال موسى بنى اسرائيل قال نعم ، قال انك على علم من علم اللّه علّمكه اللّه لا اعلمه ، و انا على علم من علم اللّه علّمنيه لا تعلمه ، قال له موسى عليه السّلام هل اتبعك على ان تعلمنى مما عملت رشدا ، الحديث . از همين باب گفتار خضر عليه السّلام است كه در صحف اهل توحيد آمده است كه نبى از حيث نبوت تعريف يعنى از آن حيث كه ولى است مثلا إنباء از ذات و صفات و افعال حق سبحانه مىكند ، و از حيث نبوت تشريع تبليغ احكام و تأديب به اخلاق و تعليم به حكمت و قيام به سياست مىكند . نبوت مقامى را كه در حقيقت نيل به ولايت است ، از اين اشارت درياب كه مظاهر أتمّ ولايت مطلقه و وسايط فيوضات الهيه انسانها را به سوى خود كه در قله شامخ معرفت قرار گرفته‌اند ، دعوت كرده‌اند و تعالوا ، تعالوا گفته‌اند ؛ يعنى بالا بيائيد . بانگ مىآيد كه اى طالب بيا * جود محتاج گدايان چون گدا جود محتاج است و خواهد طالبى * همچنان كه توبه خواهد تائبى جود مىجويد گدايان و ضعاف * همچو خوبان كآينه جويند صاف روى خوبان ز آينه زيبا شود * روى احسان از گدا پيدا شود بانگ مىآيد تعالوا زان كرم * بعد از اين رجعت نماند درد و غم و دعوت آن ارواح طاهره و افواه عاطره ، حاشا كه به سخريه و استهزاء و هزل و لغو باشد ، قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ « 1 » پس اگر نيكبختى ندايشان را به حقيقت نه به مجاز لبيك بگويد ، تواند كه به قدر

--> ( 1 ) بقره / 67 .