نگردد ، صاف و زبدهء مواد خلقت انسان گرديده است ، چه حكمت الهيه و رحمت ربانيه اقتضاء مىكند كه هيچ حقى از حقوق فوت نشود ، بلكه هر مخلوقى به قدر استعداد خود به سعادت خود برسد . پس به مبناى قويم حكيم انسان كامل غايت عالم كونى است و نشئه عنصرى هيچگاه از چنين انسان خالى نيست ، فافهم . در اتحاد نفوس مكتفيه به نفس رحمانى و عقل بسيط بدانكه در صحف كريمه اهل تحقيق محقق است كه صادر نخستين نفس رحمانى است و آن اصل اصول و هيولاى عوالم غير متناهى و ماده تعينات است و از آن تعبير به تجلى سارى و رقّ منشور و وجود منبسط و نور مرشوش نيز مىكنند و الصادر الاوّل هو الوجود العام المفاض على اعيان المكونات ما وجد منها و ما لم يوجد مما سبق العلم بوجوده و هذا الوجود مشترك بين القلم الاعلى الذى هو اوّل موجود المسمى ايضا بالعقل الاوّل و بين سائر الموجودات . قلم اعلى يا عقل اوّل ، مخلوق اوّل است كه يكى از تعينات صادر نخستين است و مظهر اسم شريف مدبّر است بلكه به ديده تحقيق چنان است كه در نفحات الهيه فرموده است : حقيقة القلم الاعلى المسمى بالعقل الاوّل عبارة عن المعنى الجامع لمعانى التعينات الامكانية التى قصد الحق افرازها من بين الممكنات الغير المتناهيه و نقشها على ظاهر صفحة النور الوجودى بالحركة العينية الارادية و بموجب الحكم العلمى الذاتى . « 1 »

--> ( 1 ) ص 27 مصباح الانس .