نوادر ايام و از نوابغ اعاظم علماى اسلام است كه معروف و مقبول نزد فريقين است . او را قريب دويست مصنف است كه هر يك از انفس كتب قيّمه عالم اسلام است ، از آن جمله است كتاب الارشاد فى معرفة حجج اللّه على العباد كه در اثبات امامت به دلايل عقليه و نصوص نقليه است . اين صحيفه مكرمه در زمان صفويه به قلم فصيح و بليغ عالم ربانى مرحوم محمّد مسيح كاشانى ترجمه به فارسى و به اسم تحفهء سليمانى موسوم شده است و در سنه هزار و سيصد و سه در ايران ، به خط نستعليق ممتاز ، به قطع رحلى و چاپ سنگى به حليت طبع متحلى شده است ، ترجمه عبارت مذكور را از اين كتاب نقل مىكنيم : امام بعد از ابى محمّد عليه السّلام پسر و الا گهر اوست كه مسمّى به اسم مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و مكنّى به كنيه طيبه او است و وانگذاشت پدر بزرگوارش فرزندى به حسب ظاهر و باطن به غير از آن حضرت و واگذاشت او را در حالتى كه غايب و مستتر بود همچنانكه در پيش ذكر شد . و مولد شريف آن حضرت نيمه شعبان بود از سال دويست و پنجاه و پنجم . مادر معجز پرورش ام ولدى بود كه او را نرجس مىگفتند ، و سن مباركش در وقت وفات پدر بزرگوار خود پنج سال بود و در آن سن ، اللّه تعالى به او داده بود حكمت و فضل خطاب را ، و او را آيتى ساخته بود از براى عالميان همچنان كه يحيى عليه السّلام را دوران كودكى حكمت داد ، و او را در حال طفوليت ظاهره آيت و حجت ساخت همچنان كه عيسى بن مريم عليه السّلام را در گهواره پيغمبر كرد . و به تحقيق كه نص بر آن حضرت در ملّت اسلام پيرايهء سبقت يافته بود از نبى هدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و بعد از آن از امير المؤمنين على ابن ابيطالب عليه السّلام و پدر