و مراد از شخصى اين كه ، برهان معرف فرد نيست ، كه جزئى نه كاسب است و نه مكتسب ، لذا بايد آن را از طريق ديگر شناخت چنان كه احاديث متظافره بلكه متواتره اهل عصمت و وحى ، معرف شخص آن حضرت‌اند . بلى ، حق اين است كه اگر كسى از اقامه يا ادراك برهان بر وجوب وجود چنين انسان قاصر باشد ، احاديث جوامع روايى فريقين كه در حقيقت بيانگر اسرار و بطون و تأويلات آيات قرآنىاند در اثبات مدعى كافىاند . بلكه راقم بر اين عقيدت صافى و خالص خود سخت راسخ است كه اماميه را در اين سرّ الهى فقط همان صحاح و سنن اهل سنت حجت بالغه است و نحن به حمد اللّه تعالى زدنا مع الايمان بالاخبار برهانا . كثرت كتب و رسايل اعاظم علماى فريقين و تظافر و تواتر احاديث جوامع روايى آنان در امر صاحب الامر و الزمان عليه السّلام ، علاوه بر اصول و براهين علميه در معرفت اسرار و مقامات و درجات نفس ناطقه انسانى ، به حدّى است كه اين فقير الى اللّه تعالى ، بحث در اثبات وجوب وجود و غيبت و قيام و ظهور آن حضرت را به مثل چون سخن در اثبات وجود شمس در يوم صحو بر دايره نصف النهار مىبيند . به شهادت جوامع روايى فريقين ، نص به امامت و غيبت آن حضرت از نبى خاتم و اوصياى احد عشر عليهم السّلام يكى پس از ديگرى متواتر است ؛ چنان كه شيخ اجل ، ابن معلم مفيد قدس سرّه در ارشاد فرموده است : و كان الامام بعد ابى محمّد عليه السّلام ابنه المسمى باسم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم المكنى بكنيته . و لم يخلف ابوه ولدا ظاهرا و لا باطنا غيره و خلفه ابوه غائبا مستترا . و كان مولده ليلة النصف من شعبان من خمس و خمسين و مأتين . و امه ام ولد يقال لها نرجس . و كان سنه عند وفات أبيه عليه السّلام خمس سنين ، آتاه اللّه فيها الحكمة و فصل الخطاب