جمعى از نويسندگان
53
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى)
در اينجا استاد در زندگىنامه كوتاه خود كه به قلم خويش نوشتهاند مىنويسند : " در اوايل تحصيل كه به صرف و نحو اشتغال داشتم علاقه زيادى به ادامهء تحصيل نداشتم و از اينروى هرچه مىخواندم نمىفهميدم و چهار سال به همين نحو گذرانيدم پس از آن يكباره عنايت خدائى دامنگيرم شده عوضم كرد و در خود يك نوع شيفتگى و بىتابى نسبت به تحصيل كمال حس نمودم ، به طورى كه از همان روز تا پايان تحصيل كه تقريبا هيجده سال كشيد ، هرگز نسبت به تعليم و تفكر ، درك خستگى و دلسردى نكردم و زشت و زيباى جهان را فراموش كردم . بساط معاشرت با غير اهل علم را بهكلى برچيدم و در خورد و خواب و لوازم ديگر زندگى ، به حداقل ضرورى قناعت نموده باقى را به مطالعه مىپرداختم . بسيار مىشد ( بهويژه در بهار و تابستان ) كه شب را تا طلوع آفتاب با مطالعه مىگذراندم و هميشه درس فردا شب را پيشمطالعه مىكردم اگر اشكالى پيش مىآمد با هر خودكشى بود حل مىنمودم وقتى كه به درس حضور مىيافتم از آنچه استاد مىگفت قبلا روشن بودم هرگز اشكالى و اشتباه درس را پيش استاد نبردم . « 1 »
--> ( 1 ) - از زندگى استاد به قلم خود استاد