همين توسلات مىدانست و آنچنان به سخنان ايشان احترام مىگذاشت كه حتى در برابر روايات مرسل و ضعيف السند هم به احتمال اينكه از بيت عصمت ، صادر شده باشد رفتار احتياط آميزى داشت و برعكس ، كوچكترين سوء ادب و كژانديشى را نسبت به اين دودمان پاك و مكتب پرافتخار تشيع ، قابل اغماض نمىدانست . آخر مگر محبت اين خاندان " اجر رسالت " و " راه خدا " نيست ؟ و مگر ايشان همان كسانى نيستند كه پيغمبر اكرم ( ص ) آنان را همسنگر قرآن كريم قرار داد ؟ و مگر ايشان بزرگترين نعمتهاى خدا در ميان جامعه انسانى نيستند كه بايد بزرگترين سپاس را نسبت به آن به جاى آورد ؟ علامه طباطبائى را بايد به حق يكى از اركان حوزهء علميه قم در عصر حاضر دانست و شايد كمتر اهل فضلى يافت شود كه از خرمن پربار درسهاى ايشان خوشه‌اى نچيده باشد و يا از نوشته‌هاى عميق و وزينشان بهره‌اى نبرده باشد . از توفيقات بزرگى كه خداى متعال به ايشان عطا فرمود اين است كه تفسير قرآن را در حوزه‌هاى علميه شيعه ، احياء كردند و با تلاشى پيگير ، كتاب نفيس و پرارزش تفسير " الميزان " را در بيست جلد نگاشته و به جهان اسلام ، تقديم داشتند . كتابى كه حاوى عاليترين معارف اسلامى در زمينه‌هاى مختلف اعتقادى ، اخلاقى ، اجتماعى ، تاريخى و غيره مىباشد .