است ، نكته‌اى بلند و عرشى افاده فرموده است ، به اين مضمون كه انبياء ، تمام احوال و اطوار و شئون زندگيشان معصوم است ، حتى نيّت خلاف و گناه نمىكنند ، و اصلا زبان هرزه ندارند ، بنى اسرائيل كه در موضوع ذبح بقره به حضرت موسى كليم عليه السلام ، گفتند : « أتتخذنا هزوا » در جوابشان فرمود : « أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ » « 15 » استهزاء و مسخره كردن و تعريض گفتن كار جهّال است . ياوه‌سرائى و دشنام و بدگوئى و قلم و زبان هرزه داشتن روش و شيوه نابخردان است ، انسان بخرد آگاه همانست كه امير المؤمنين عليه السلام ، وصف فرمود : « المؤمن يتقلّب في خمسة من النور مدخله نور ، و مخرجه نور ، و علمه نور و كلامه نور ، و منظره يوم القيمة الى النور » . « 16 » غرض اين كه سفراى الهى كه مطلقا معصوم‌ند ما را به سوى خود دعوت فرمودند ، به اين خطاب كه ما را به‌بينيد و به سوى ما بيائيد ، و هدف از ارسال آنان ارتقاء و اعتلاء انسانها بسوى آنان است ، و حاشا كه دعوتشان بگزاف باشد ، و اگر ما لياقت و قابليت اينچنين خطاب را نداشتيم مخاطب بدان نمىشديم . بانگ مىآيد كه اى طالب بيا * جود محتاج گدايان چون گدا جود محتاج است و خواهد طالبى * آنچنان كه توبه خواهد تائبى پس اگر نيكبختى به حقيقت ندايشان را لبيك بگويد نه بمجاز به مجاز اين سخن نمىگويم * به حقيقت نگفته‌اى اللّه و به راه بيفتد و واديها طى كند به مقامات شامخى نائل آيد ، چه منعى متصور است ؟ بقول عارف سنائى غزنوى :

--> ( 15 ) . سوره بقره / 68 . ( 16 ) . خصال صدوق ، ابواب خمسه .