فرمود : كه رأى مؤمن و رؤياى او در آخر زمان ، بر هفتاد جزء از أجزاى نبوت است ، در روايات ديگر بيش از اين حدّ و كمتر از آن هم آمده است ، و در سيرهء حلبيه ( ص 269 ج 1 باب بدأ الوحى ) چند روايت آورده است و گفت : ما جاءنى من الالفاظ بلغت خمسة عشر لفظا ، « 14 » و بايد اختلاف مراتب اجزاء به حسب تفاوت درجات ايمان مؤمن بوده باشد . حديث سوم اوّل صحيح بخارى اين است كه : « اول ما بدىء به رسول اللّه « ص » من الوحى الرؤيا الصالحة في النوم فكان لا يرى رؤيا إلّا جاءت مثل فلق الصبح ، الخ » و بقول حكيم فردوسى : مگر خواب را بيهده نشمرى * يكى بهره دانش ز پيغمبرى هرچه مراقبت بيشتر و بهتر باشد ، و كشيك نفس كشيدن قوىتر باشد ، افكار و تعقّلات و مكاشفات و تمثّلات و رؤياهاى او و بالجمله ، مطلق ادراكات او صافىتر و به واقع نزديك‌تر است ، تا به حدّى كه نفس از جهت طهارت حقيقى ذاتى كه تحصيل كرده است ، متن واقع و عين آن را مىيابد ، كه تعبير و تأويل بردار نيست ؛ زيرا كه خود واقع را يافته است . « فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ » . « 15 » جناب صدوق : ابن بابويه رضوان اللّه تعالى عليه ، در باب معنى توحيد ، از كتاب توحيد ، روايت فرموده است : كه « جاء رجل الى امير المؤمنين عليه السلام فقال : يا امير المؤمنين انّى قد حرمت الصّلوة بالليل ، فقال له امير المؤمنين « ع » انت رجل قد قيّدتك ذنوبك » . « 16 » اين شخص به امير المؤمنين مىگويد : من در شب گذشته از نماز محروم شدم ، امام فرمود : گناهان تو

--> ( 14 ) . سيرهء حلبيه ، ص 269 ، ج 1 ، باب بدأ الوحى . ( 15 ) . واقعه / 79 - 75 . ( 16 ) . كتاب توحيد ، ص 84 ، چاپ سنگى .