صاحب « تحفة الملوك فى السير و السلوك « : [ ( يعنى ايشان مخلصين مى توانند ثناى الهى به آنچه سزاوار بارگاه اوست بجا آورند ، و صفات كبريائى را بشناسند . و اين غايت مرتبه مخلوق است ، و نهايت منصب ممكن . و تا ينابيع حكمت به امر خداوند بى ضنت از زمين دل ظاهر نشود بنده اين جرعه را نتواند كشيد . و تا طى مراتب عالم ممكنات را نكند ، و ديده در مملكت وجوب و لاهوت نگشايد به اين مرتبه نتواند رسيد . آرى تا كشور امكان را در ننوردد پا بر بساط عند ربهم نتواند گذاشت ، و لباس حيات ابديه نتواند پوشيد ، و حال آنكه بندگان مخلص را عطاى حيات ابديه ثابت و در نزد پروردگار خود حاضرند . وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ و رزق ايشان همان رزق معلوم است كه در حق مخلصين فرمود : أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ » .