فصل اول چهل كلمهء منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم شايسته است كه انسان نازل در منزل يقظه و عارف به منطق وحى يكدوره قرآن كريم را به دقّت به اين عنوان قرائت كند كه اسمايى را كه خداوند سبحان بدانها خويشتن را وصف مىفرمايد ، و نيز آنچه را ملائكه او را بدانها نداء مىكنند ، و نيز دعاى انبياء و اوليا را كه خداوند سبحان در پيش‌آمد شدائد اوضاع و احوال آنان از زبانشان نقل فرموده است كه در آن شدائد احوال و اوضاع خداى تعالى را به اسمى خاص و دعائى مخصوص خوانده‌اند ، انتخاب كند . بديهى است كه نمونهء آن شدائد احوال براى ديگران به فراخور قابليّت و شرائط زمانه و روزگار آنان پيش مىآيد و كأنّ هر يك از آن اشخاص و حالات عنوان نوعى دارد كه در هر كوره و دوره و در هر عصر و زمان در ديگران طورى ظهور و بروز مىنمايد ، اين كس نيز در پيش‌آمدهاى زندگى خود كه مشابه با آن حالات است خداوند را بدان اسم و دعا و ذكر و مناجات بخواند و آن را وسيلت نجات و سعادت خود قرار دهد چنان كه از تدبّر و غور در بسيارى از آيات و تأمّل و دقّت در بسيارى از روايات حثّ و تحريص بدين دستورالعمل استفاده مىشود . و ما در اين مطلب مهم به تمسّك يك آيت و يك روايت تبرّك مىجوييم كه خردمند را بسند است : مثلا خداوند سبحان در فضيلت ذكر يونسى در سورهء مباركهء انبياء فرموده