اماميه اند و هر يك را مؤلفات عديده نظما و نثرا به عربى و فارسى در فنون گوناگون بويژه در علوم غريبه ، از قبيل : علم حروف و اعداد و اسرار اعداد وفقى و انواع تكسير و جفر و غيرها است . از آن جمله مفاتيح المغاليق تأليف نعم الخلف او علامه محمود عيانى است كه در موضوع خود بى نظير يا كم نظير است . در آغاز آن بعد از خطبه كتاب گويد : اما بعد غرض از تحرير اين كتاب صواب آن است كه اين كمينه بيمقدار ابن محمد محمود دهدار المتخلص به عيانى ، گاهى با جمعى از دوستان صحبت مى داشت و از هر صحبت در خدمت ايشان حرفى مى گذاشت الخ . و در انجام آن گويد : اتمام تأليف اين كتاب و اين مسوده بر صواب در سنه ست و سبعين و تسعمائه هجريه ( 976 ) شد و اميد مى دارم كه حضرت ايزد تعالى و تقدس الخ . در آغاز اين رساله بعد از تسميه گويد : از عدم نمودار محمد دهدار به عزيزان و برادران دينى الخ . و به همين عبارت در اول معرفة الامام كه يكى ديگر از مؤلفات فارسى او است « 1 » گويد : از عدم نمودار محمد دهدار به جانب خلف ذريه طاهره الخ . در چند جاى الذريعه از صاحب رساله و تأليفات او نام برده شد از آن جمله در معرفى يكى از نوشته هاى فارسى او به نام الكواكب

--> ( 1 ) الذريعه ، ج 21 ، ص 247 .