به اهل بيت عليهم السلام است بشناسند : و در ( كافى ) كلينى كه از كتب معتبره اماميه است ، مروى است از ابى عبدالله عليه السلام كه گفت : « قال رسول الله صلى الله عليه و آله من زعم ان الله يأمر بالسوء و الفحشاء فقد كذب على الله ، و من زعم ان الخير و الشر به غير مشية الله فقد اخرج الله من سلطانه ، و من زعم ان المعاصى به غير قوة ( قدرة خ ل ) الله تعالى فقد كذب على الله و من كذب على الله ادخله النار » . اى عزيز اول بايد كه تحرير محل نزاع شود بعد از آن بحث كنند و محل نزاع اين دو طايفه در اين مسائل مىشود به اين كه : تشخص عين وجود است يا زايد بر وجود ، اگر عين وجود است بنده خالق است به معنى محصل اسم فاعل . و اگر زائد است بر وجود ، بنده كاسب فعل است يعنى آلت تشخص آن در وجود والله اعلم . و هم از ابى عبدالله عليه السلام مروى است كه فرمود : لا جبر و لا تفويض و لكن امر بين الامرين . تعليقه 14 و هم در ( كافى ) كلينى از معاوية بن وهب مروى است كه گفت « : سمعت ابا عبدالله عليه السلام يقول ان مما اوحى الله تعالى الى موسى عليه السلام و انزل عليه فى التورية انى انا الله لا إله الا انا خلقت الخلق و خلقت الخير و اجريته على يدى من احب فطوبى لمن أجريته على يديه ، و انا الله لا إله الا انا خلقت الخلق و خلقت