فرموده است دقت بسزا شود : وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا « 1 » وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا « 2 » سلام بودن مولود به يك معنى اين است كه سالم و تندرست به دنيا آيد چه سلامتى بدن براى مولود سرمايه تحصيل سعادت اوست كه بدن آلت ارتباط او با سايه حقائق - أعنى عالم طبيعت - است و بدين معارفه با احوال طبيعت جسته جسته تواند به باطن آنها سفر كند ، و بر اصول و مخازن آنها دست بيابد ، بسان جوجه‌اى كه بال‌وپر درآورد و به هر جا خواهد پرواز كند . انسان آنگاه به فعليت گرايد كه پرواز گيرد و از مجاز به حقيقت رسد و از ظاهر به باطن پى برد به گفته عارف نامور سنائى غزنوى در حديقه : عالم طبع و وهم و حس و خيال * همه بازيچه‌اند و ما اطفال تيغ چوبين از آن دهند بدست * غازيان طفل خويش را پيوست تا چو آن طفل مرد كار شود * تيغ چو بينش ذوالفقار شود در احوال امام سجاد عليه السّلام آمده است كه چون خداى منان به دو فرزند عطا مىفرمود نمىپرسيد كه دختر يا پسر است فقط مىپرسيد مولود سالم است ؟ و به نعمت سلامتى آن شكر خداى را بجاى مىآورد . از اهمّيت اين موضوع اعنى سلامتى مولود است كه شيخ اجل ابن سينا در قانون چهار فصل در تربيت طفل آورده است كه هر فصل به‌ويژه فصل دوم آن در موضوع خود اهميت بسزا دارد : فصل نخست در تدبير مولود است ، فصل دوم در تدبير رضاى طفل شيرخوار است ، فصل سوم در علاج امراضى كه عارض كودكان مىشوند ، فصل چهارم در تدبير اطفال تا به سنّ صباوت آنانست . در فصل دوم در اوصاف مرضع يعنى شيردهنده

--> ( 1 ) . مريم / 16 . ( 2 ) . مريم / 34 .