بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه رب العالمين دانش گرانقدر طبّ و ارزش والاى طبيب فراتر و فزونتر از آنند كه در كرّاسه‌اى به صورت مقاله و رساله به رشته نوشته در آيند . طبيب در ميان ابناء نوع خود بدان سعادت و مقام و مرتبت است كه به مظهر بودن اسم شريف « محيى » كه از اسماى بزرگ الهى است ، نايل آمده است . يعنى طبيب در منظر اعلاى مردم اوحدى « عيسوى مشربى » در مدينه فاضله انسانى است كه به درمان بيماران احياى نفوس مىكند ، و به پيكر جامعه روح حيات و بقاء مىدمد . علاوه اين كه خود « طبيب » به دو معنى از نامهاى نيكوى خداى سبحان است : يك معنى اين‌كه ؛ لفظ « طبيب » از اسماى كتبى خداوند تعالى مأثور است ؛ دوم اين‌كه هر كلمه‌اى از كلمات نورى وجودى اسمى از اسماى تكوينى الهى است ، تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل . وانگهى خداى را كه به « يا شافى » مىخوانى و از وى درمان مىخواهى چنانست كه برزگر از خداوند باران طلب مىكند . هر يك از درمان و باران را اسبابى است كه بايد از آن اسباب خواسته هر يك برآورده شود ، بيمار و برزگر هر دو تشنه آب حيات‌اند ، وجود طبيب براى بيمار به منزلت ابر رحمت براى برزگر است . نظم عالم بر اساس حكمت قائم است خواستن با عزل وسائط و اسباب در ديده