بحثى اجمالى در حروف مقطعه قرآن و بدان كه فواتح سور قرآن يعنى همان حروف مقطعه پس از حذف مكررات از آنها چهارده حرف باقى مانند كه در اين تركيب صراط علىّ حقّ نمسكه يا علىّ صراط حقّ نمسكه جمع شده‌اند و آنها را در اصطلاح علماى عدد حروف نورانيه دانند و مقابل آنها را حروف ظلمانيه خوانند و بعدد چهارده بودن حروف نورانى را اشاره به سر قرآن دانند كه قرآن ظاهر و تمام و واضح نشد مگر به هياكل نوريه چهارده نفر كه اهل بيت عصمت و طهارت و وحىاند و در كلمه مباركه طه جمع‌اند و از اين حروف مطالبى استنباط مىكنند . در ميان حروف مقطعه الف قطب حروف است و براى ذات اقدس حق است . دل گفت مرا علم لدنى هوس است * تعليمم كن اگر تو را دست رس است گفتم كه الف گفت دگر گفتم هيچ * در خانه اگر كس است يك حرف بس است حافظ شيرين سخن گويد : نيست بر لوح دلم جز الف قامت يار * چه كنم حرف دگر ياد نداد استادم و از اين جهت كه در حروف نورانى الف حرف ذات متعاليه حق است گفته‌اند الف مقوم حروف و حروف مقوم آيات و آيات مقوم سور و سور مقوم كتاب است ، چه كتاب تكوينى و چه كتاب تدوينى . و اين الف كه حرف ذات متعاليه حق است اول چيزى كه تالى او است با است كه حرف صادر نخستين ، عقل اول است ، و اذا كان العقل كان الاشياء ، زيرا كه