ابا عبد اللّه عليه السّلام يقول : اذا كان الماء قدر كرّ لم ينجسه شىء . و نيز از اسماعيل بن جابر روايت شده است كه قال : سألت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن الماء الذى لا ينجسه شىء ؟ قال : كر . قلت : و ما الكرّ ؟ قال : ثلاثة أشبار فى ثلاثة أشبار . و نيز از حسن بن صالح ثورى از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت شده است كه قال : اذا كان الماء فى الرّكى لم ينجسه شىء . قلت : و كم الكر ؟ قال : ثلاثة أشبار و نصف عمقها فى ثلاثة أشبار و نصف عرضها . و نيز از ابى بصير روايت شده است كه قال : سألت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن الكرّ من الماء كم يكون قدره ؟ قال : اذا كان الماء ثلاثة أشبار و نصفا فى مثله ثلاثة اشبار و نصف عمقه فى الارض فذلك الكر من الماء . روايات ياد شده در جوامع ديگر نيز آمده‌اند . و چند حديث ديگر در تحديد كر نيز روايت شده است . غرض عمده ما اين است كه در اين روايات فقط دو بعد مساحت گفته آمد ، و حال اين‌كه آب گرد آمده در يك‌جا جسم است كه حجم دارد يعنى بالفعل يا بالقوه داراى اقطار ثلاثة است و مطلوب در اين روايات مقدار حجم آن است نه سطح آن ، و در تعيين مقدار حجم بايد قاعدهء تجسيم را به كار برد نه ضابطهء تسطيح را ، و در مقدمه دانسته شده است كه مجسم را سه بعد است و مسطح را دو بعد . لاجرم امام معصوم كه در تحديد مجسم دو بعد را نام برده است بايد بعد سوم را نيز به قاعده تجسيم گفته باشد . در بيان آن گوييم : در مكيال و ميزان و مقدار به نسبت مكيل و موزون و مقدر ،