الهيّه به خود مىداند چنين نوشته است كه تاريخ اين افاضه روز جمعه شهر جمادى الأولى در عام يكهزار و سى هفت قمرى است و نوشته كه از عمر مصنّف در اين هنگام پنجاه و هشت سال گذشته است ، پايان . پس آنكه در آن حاشيه گفته است : « قيل تاريخ هذه الافاضة - الخ » قائل آن قوام الدين احمد فرزند صدر المتألّهين است . و لكن دريك نسخه خطى « اسفار » متعلّق به راقم كه به خّط مرحوم حاج ملّا محمّد طهرانى است كه در « المآثر و الآثار » از او ياد شده است ( ص 164 ) و محشّى به تعليقات حكيم ملا على نورى ، و ملا اسماعيل ذو العينين ، و بسيارى از حواشى خود صدر المتألّهين است در اين مقام تعليقه‌اى به اين عبارت است : « تاريخ هذه الافاضة كان ضحوة يوم الجمعة سابع جمادى الاوّل سبع و ثلاثين و الف من الهجرة و قد مضى عمر المؤلف ثمان و خمسون سنة قمرية ، منه طاب ثراه » . آنكه فرموده است : « اولى وساوس المقالات و الجدالات » . و همچنين در « اسرار الآيات » ص 64 در اين مقام فرموده است : « اولى وساوس الخيال » . اين بندهء پابند الفاظ و عبارات ، در تعليقاتش بر « اسفار » در اين مقام نوشته است : « كلمة اولى تضاف الى الفضائل نحو اولى العلم ، و اولى الألباب ، و اولى بأس شديد و غيرها ، لا الى الرذائل حيث قال : اولى وساوس المقالات - الخ » . نكته‌اى كه در اين مقام خيلى جالب است اينكه حكيم متألّه مرحوم آقاى ميرزا على اكبر حكمى يزدى عليه شآبيب رحمة ربّه المفيض به خطّ مباركش در هامش اسفارش در تاريخ ساعت تسويد مذكور و در ذيل همان عبارت حاشيه‌اى از جناب صدر المتألّهين به عنوان « منه » دارد كه اين بنده آن را از روى خط شريفشان تبّركا در اين گرامى نامه نقل مىكند : « كنت حين تسويدى هذا المقام بكهك من قرى قم فجئت الى قم زائرا لبنت موسى بن جعفر سلام اللّه عليهما مستمّدا منها و كان يوم جمعة فانكشف لى هذا الأمر بعون اللّه تعالى ( منه ) » .