در فصوص آتى سخن از رؤيت و لقاء نيز به ميان مى آيد . اينك اين فص را به اين چند بيت طليعه قصيده غراء رائيه سنايى كه زيادت از صد و هشتاد بيت است ، و به نقل جامى در نفحات الانس آن را رموز الانبياء و كنوز الاولياء نام نهاده و بسى معارف و حقائق در آن درج كرده است ، ختم مى كنيم : طلب اى عاشقان خوش رفتار طرب اى نيكوان شيرين كار تا كى از خانه هين ره صحرا تا كى از كعبه همين در خمار در جهان شاهدى و ما فارغ در قدح جرعه اى و ما هشيار زين سپس دست ما و دامن دوس‌ت بعد از اين گوش ما و حلقه يار