حسن حسن زاده آملى

227

نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى)

فص 40 [ در بيان عمل خاص انسانى است ] العمل الانسانى اختيار الجميل والنافع فى المقصد المعبور اليه بالحيوة العاجلة ، و سد فاقة السفه على العدل . و يهدى اليه عقل تفيده التجارب ، و تؤتيه العشرة . و يقلده التأديب بعد صحة من العقل الاصيل . ترجمه : عمل انسانى : اختيار كردن جميل و نافع در مقصدى كه از اين زندگانى زود گذر بسوى او مى رود ، و سد كردن فاقه سفه بر عدل است . و عقلى كه تجارب به او افاده كرده است ، و معاشرت بنى نوعش به او داده است ، بدان رهبرى مىكند . و بعد از صحت عقل اصيل ، تأديب را مقلد او مى گرداند . بيان : اين فص در بيان عمل خاص انسانى است . و سد كردن فاقه سفه بر عدل ، يعنى جلوگيرى از رو آوردن سفه بر عدل كه از سفه اعراض كند و به عدل رفتار نمايد . و تاديب را مقلد او گردانيدن اين است كه كسى را عقل صحيح و اصيل است براى تأديب و تكميل ذاتش از آن پيروى مىكند . عمل انسانى بدان كه در عمل نشائى ، نبات و حيوان و انسان شريكند ، و عمل حيوانى را كه جذب نافع و دفع ضار بود انسان نيز دارا است ، ولى در اين فص به عملى كه خاص انسان است و نبات و حيوان را بدان دست رس نيست بحث مىكند . و موضوع در اين فص انسان است . و