چهارم در تجرد عقلانى در مرتبه قوه عاقله . پنجم در فوق تجرد بودن آن . ششم در اين كه اين شخص واحد ، انسان طبيعى و انسان مثالى و انسان عقلى و انسان لاهوتى است كه او را فوق رتبه وحدت عددى است زيرا كه وحدت حقه حقيقيه ظليه دارد . تفصيل اين مباحث و ذكر براهين در پيرامون آنها را در كتاب دروس معرفت نفس طلب بايد كرد . تبصره : چون نفوس انسانى را مقام تجرد بلكه و فوق تجرد وحدت حقه حقيقيه ظليه است مناسبت آنها به عقول اشد از نفوس فلكى كه ملائكه اند مى باشد . و بعبارة أخرى : چون نفوس انسانى از عالم مجردات اند بالذات مناسبت به مجردات دارند ، وبالعرض مناسبت به اجسام يعنى بسبب علاقه بدن ، و البته امر ذاتى اشد از عرضى است . و فروع و احكام بسيارى بر اين امر متفرع است .