فص 27 [ در بيان حجابهاى انسان از وصول بكمال حقيقى ، و در توصيه به تجرد از غواشى ، و اشارت بمقامات انسانى است ] ان لك منك غطاء فضلا عن لباسك من البدن ، فاجهد أن ترفع الحجاب ( أن تتجردخ ا ) فحينئذ تلحق فلاتسأل عما تباشره فان ألمت فويل لك ، و ان سلمت فطوبى لك و أنت فى بدنك كأنك لست فى بدنك ، و كأنك فى صقع الملكوت فترى مالا عين رأت ولا أذن سمعت و لاخطر على قلب بشر فاتخذ لك عند الحق عهدا الى أن تأتيه فردا . ترجمه : همانا كه مرتورا از تو حجابست تا چه رسد به لباس تو كه بدنست . پس بكوش تا حجاب از ميان برگيرى پس در آنگاه رسيدى پس از آنچه كه مباشر آنى مسئول نگردى پس اگر رنج ببرى واى بر تو ، و اگر بى گزند شدى خوشا به حالت و تو در بدنت هستى آن چنان كه گويا در بدنت نيستى و گويا در صقع ملكوتى پس مى بينى آنچه را كه نه چشمى ديده است و نه گوشى شنيده است و نه بر قلب بشرى خطور كرده است پس براى خود عهدى در نزد حق بگير تا اين كه او را تنها در آيى . بيان : در بعضى نسخ صورت عبارت چنين است : فاجهد أن ترفع الحجاب و تتجرد . . . فطوبى لك و حسن ماب . من البدن بيان لباس است نه غطاء ، چنان كه دانسته خواهد شد . اين فص را مولى صدرا در مبدأ و معاد بدين عبارت نقل كرده است : قال المعلم الثانى فى الفصوص : ان لك منك غطاء الخ .