حسن حسن زاده آملى

129

نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى)

فص 25 [ در دفع ايرادى بر تعريف لذت و الم ، و علت اشمئزاز نفوس از عرفان به حق و تحصيل معارف حقه است ] ما كل مائل اللذة يشعربها . ولاكل محتاج الى صحة ، يفطن لها بل قديعاف . أليس الممرور يستخبث الحلو و يستبشعه ؟ أليس من جوع بوليموس يعاف الطعام و يذوب بدنه جوعا ؟ . ما كل متقلب فى سبب مولم يحس به . أليس الخدر لايولمه احراق النار ولا اجماد الزمهرير ؟ ترجمه : نه هر مائل لذت شعور به لذت دارد ، و نه هر محتاج به صحت ، فهم باحتياج صحت مىكند بلكه گاهى ناخوش دارد ، نه اين است كه ممرور شيرينى را بد دارد و بى مزه اش ميشمارد ؟ و نه اين است آن را كه جوع بوليموس است طعام را ناخوش دارد و حال اينكه بدنش از گرسنگى آب مىشود ؟ نه هر كه در سبب مولمى افتاده الم را حس مىكند . نه اين است كه خدر را نه سوزاندن آتش رنج ميدهد و نه خشك كردن سرماى سخت . دفع ايرادى بر تعريف لذت والم ، و بيان علت اشمئز از نفوس از معارف حقه بيان : اين فص در دفع ايرادى است كه ب‌ر تعريف لذت و الم شده است ، تا از اين فص و فص بعدى نتيجه گرفته شود كه علت اشمئز از اكثر نفوس از عرفان حق و تحصيل معارف حقه و ديگر لذائذ عقليه