حسن حسن زاده آملى

117

نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى)

فص 23 [ در كمال نفس مطمانه و منتهاى لذت اوست ] ان النفس المطمئنة كما لها عرفان الحق الاول بادراكها . فعرفانها الحق الاول و هى برية قدسية على ما يتجلى لها ، هو اللذة القصوى . ترجمه : كمال نفس مطمئنة عرفان او بادراكش حق اول را است . پس عرفان او حق اول را در حالى كه پاك قدسى است بر آن اندازه كه حق اول برايش تجلى مىكند ، آن منتهاى لذت اوست . كمال نفس مطمأنه بيان : اين فص در كمال نفس مطمأنه و منتهاى لذت اوست . عبارات نسخ مختلف است : بادراكه ، فعرفانها الحق الاول بزينة قدسية ، تنزيه قدسه . . . و هو ، مرتبة قدسية على ما ينجلى . در فصوص گذشته دانسته اى كه وجود واجب بذاته ، و جز او واجب به دو . و هر موجودى از ماسواه در نظام احسن هستى من‌فطر از اوست و ان شئت قلت شأنى از شئون اوست و به تعبير ديگر جدولى از بحر وجود است ، كه هو معكم و ديگر آيات توحيدى كه بيانگر توحيد اسلامى اند . ما جدولى از بحر وجوديم همه ما دفترى از غيب و شهوديم همه