فسخ معامله‌ى يك جانبه 4279 . اگر قطعه زمينى بر اساس توافق‌نامه و قرارداد حقوقى و قانونى جمهورى اسلامى ايران به شخص حقيقى و يا حقوقى ، بر اساس انبوه‌سازى مسكن واگذار گردد و طرف قرارداد متحمّل هزينه‌هاى قابل توجّهى براى مقدّمات كار در آن زمين شده باشد و مجوّزهاى لازم را گرفته باشد كه بر اساس آن مجوّزها ، مستحدثاتى ايجاد كرده است . آيا مىتوانند بدون اجازه و اطّلاع و رضايت طرف قرارداد ، زمين مذكور را به افراد حقيقى يا حقوقى و يا نهاد دولتى واگذار نمايند و آيا بدون رضايت طرف اوّل ، فسخ و ابطال قرارداد معامله‌اى كه در واگذارى دوم انجام گرفته ، صحيح است ؟ ج . بر تقدير صحّت واگذارى اوّل اگر واگذارى به نحو معامله بوده است در صورت وجود يكى از اسباب خيار مثل شرط يا غبن ، حقّ فسخ ثابت مىشود و گرنه نمىتوانند بدون رضايت طرفين معامله را فسخ و به ديگرى واگذار كنند و صحّت و فساد معامله‌ى دوّم مبنى بر جواز فسخ معامله‌ى اوّل و عدم آن است . نحوه‌ى تحقّق فسخ 4280 . آيا براى فسخ معامله علاوه بر فسخ لفظى ، لازم است كارى كند كه دلالت بر فسخ داشته باشد ؟ ج . ظاهراً فسخ لفظى - كه به طرف مقابل اطّلاع دهد - كافى است .