تأييد نباشند ( به عبارت بهتر هيچ تضمينى نيست كه نتيجه‌ى اعلام‌شده‌ى تحقيق با واقعيات ، كاملًا منطبق باشد ) و از طرف ديگر هيچ مرجع واحدى در مورد تأييد يا ردّ تحقيقات وجود ندارد يا اگر هم موجود باشد ، مدت زيادى طول مىكشد كه نتيجه‌ى صحيح كار ارايه شود ، در چنين شرايطى اگر نتيجه‌ى تحقيقاتى كه در رسانه‌ها و مجلات ( حتّى معتبر ) اعلام مىشود با روش‌هاى قبلى ما ( كه به فايدهء كامل و قطعى آن‌ها اطمينان نداريم ) مغاير باشد يا مكمّل آن‌ها باشد ، وظيفه ما چيست ؟ عمل به روش‌هاى قبلى يا جديد ؟ ج . بايد احتياط كنيد تا يقين حاصل شود ، يا راجح از دو طريق را تشخيص دهيد و به مريض يا ولىّ او اعلام كنيد كه مطلب يقينى نيست . بلكه اگر هم يقينى بود ، ممكن است تبديل به يقين خلاف شود و ممكن است تخلّف داشته باشد و ما راهى اصلح از اين راه بلد نيستيم و راه ما همين ظنّ است و ظنّ به اين معالجه تعلّق گرفته . از او اجازه بگيريد براى رفع مسئوليتش از حيث تكليف و ضمان . البته همه اين‌ها در صورتى است كه احتمال خطر در ترك معالجه اقوى از احتمال خطر در معالجه‌ى خاصّه نباشد . استفاده از روش‌هاى بىفايده در درمان 3904 . اگر اين كشفيات جديد خيلى ديرتر از زمان كشف به اطلاع پزشك برسند و قبل از اطلاع ، به طور طبيعى به همان روش‌هاى قبلى عمل شود ، آن‌گاه آيا پزشك در قبال عوارض يا هزينه‌هاى بيهوده‌ى روش‌هاى بىفايده مسئول است ؟ ج . از جواب سابق ترتيبش معلوم شد . نرسيدن اطلاعات جديد به پزشك 3905 . اگر به خاطر عدم وجود امكانات كافى اطلاع‌رسانى ، اطلاعات جديد به پزشك