يعني كار اصحاب امام زمان با خداست . از كارهاي ما نيست . خدا ، مسئله به اصطلاح ، كادرها و كابينه امام زمان را حل مي‌كند . مشكل رسولان با اصحابشان بوده است ، با نيروي انساني است . اصلش با دور و بَري هاي آنهاست . اصل مشكلات رسول‌ها ، اصحابشان است و اين را خدا براي امام زمان حل مي‌كند . بعضي‌ها مي‌گويند مشكل ما هستيم . اين كه امام زمان نمي‌آيد ، ما مقصّريم . گناهان ما ، حجابِ ظهور امام زمان است . نه ، الآن واقعاً اگر امام زمان آمد ، ميليون‌ها نفر هستند كه مخلصانه حاضرند خود را فدا كنند ، جان بدهند . نه ديگر ! مي‌گويند اين مانندِ همان حكايت يار امام صادق عليه السلام است كه حاضر نشد داخل تنور برود . يعني مدّعي زياد و مخلص كم است . من يقين دارم اگر الآن امام زمان ظاهر شود ، اقلاً يك ميليون فدايي حاضرند جانشان را برايش بدهند . خب اين را شما مي‌فرماييد . آيا حديثي هم هست كه اين را تأييد كند ؟ مي‌خواهم بدانم اين فكر از كجاست ؟ اين فكري كه مي‌گويد « ما » در غيبتش مقصّريم و در ظهورش مؤثريم . اين از كجا آمده ؟ آيا درست نيست ؟ هيچ ! حرف است ! اصلي ندارد . حرف شما اصلش چيست ؟ اصلش قرار خداست ؛ از وقتي كه خدا زمين را خلق كرد ، يك نقشه دارد : در يك مقطعِ به خصوصي مي‌خواهد ظلم را تمام كند و عدل را در جهان اظهار كند .