غُلُوّ در مورد اشخاص در ايران ، تعريف و تمجيد افراطي ، فراوان است پرسش بعدي درباره جعل اصطلاحات جديد است . اين اصطلاحات چقدر با اصول اعتقادي تشيع درباره مهدويت ارتباط دارد ؟ اين كه اين پديده‌ها را آسيب‌هاي مباحث ظهور بناميم ، نادرست است . سرچشمه آن ، از مباحث ظهور نيست . اصل تمام اين ادعاها ، روش نادرست در عرفان و غُلُوّ درمورد اشخاص است . يعني بت كردن ديگران ؟ بله . در ايران به فرد بسيار احترام مي‌گذارند . حتي در مورد يك فرد ، فعل جمع به كار مي‌برند . اين احترام ، گاهي مثبت و ارزنده است ، ولي گاهي هم به افراط مي‌رود و مشكل‌ساز مي‌شود . حتي درمورد يك مسئول . اينجا وقتي كسي عاشق يك مسئول مي‌شود ، غلو مي‌كند و غلو مي‌كند و از او بت مي‌سازد . اگر عاشق خودش شود نيز همين كار را مي‌كند . چگونه مي‌شود از اين جلوگيري كرد ؟ روش عرفاني‌اي كه ما الآن در حوزه داريم ، بايد نقد و بررسي شود . وقتي به طلبه مي‌گوييم اگر خودت را بشناسي ، از راه نفس و تأمل در خود ، به خدا مي‌رسي ، اين روش خطرناكي را ارائه مي‌دهد . اين را بايد بفهمانيم به طلبه . اينها دارد تلقين مي‌شود به طلبه . و مشكل ما از اين جا نشئت مي‌گيرد . يك عرفان كاذب درست مي‌كنند ، مي‌چسبانند به امام خميني ، براي اهداف