اصلا انسان دو روش دارد : روش نااميدانه و روش اميدوارانه . كسي كه مي‌گويد من كاري به اين حرف‌ها ندارم ، چطور ؟ يعني نااميد است . رو به نااميدي دارد . ما از روش قرآن و اهل بيت عليه السلام مي‌فهميم كه گفته‌اند [ عصر امام ] نزديك است ، نزديك است . « عَسَي أن تَكونَ قريبا » . مانند حالت انتظار مرگ ؛ حتي به يك جوان ، اگر بگوييد مرگ ممكن است نزديك باشد ، ممكن است نزديك باشد ، براي بهبود شخصيتش بهتر است ، براي اصلاح جامعه هم بهتر است . يعني انتظار مهدويت را به انتظار مرگ تشبيه مي‌كنيد ؟ براي اصلاح انسان بله . از يك بُعد بله . به اين معني كه ظهور امام مهدي عليه السلام نيز ، مانند مرگ ، حتمي است . بله ، زمان آن را نمي‌دانيم . اما بايد حساب آن را بكنيم . در برنامه‌هايمان امكانش را در نظر بگيريم ، و اميدوار باشيم كه نزديك باشد . بيشتر توضيح دهيد . اين خيلي جالب است . ببينيد ، انسان در جامعه خيلي صدمه مي‌بيند ، خيلي در ظلم و فشار است . دائم چيزهاي منفي ، منفي ، منفي . ولي با خود مي‌گويد با اين كه بدي زياد است ، اما حتماًپيش روي ما نور است . با آن كه در دور و برش تاريكي مي‌بيند ، مي‌گويد ولي يك نوري ، يك چراغي آن جا هست . چراغ كجاست ؟ ان شاءالله نزديك است ، ان شاءالله نزديك است . اين طرز فكر ، به شخصيت انسان تعادل مي‌دهد و او را حفظ مي‌كند . * * *