ادعاي مهدويت و سفارت امام عليه السلام براي جاه‌طلبان جذاب است ادعاي داشتن فضايل معنوي ، راهي براي كسب مشروعيت بوده و هست سخن از پيشينه سوءاستفاده از مهدويت بود . سوءاستفاده از مهدويت ، امري طبيعي است . زيرا مژده انساني كه خواهد آمد و بر جهان حكومت خواهد كرد ، هم پتانسيل اسطوره شدن را دارد ، هم پتانسيلي براي جاه‌طلبانِ طمعكار است . پس سرشتِ اين موضوع ، جذاب و فريبنده است . هر كسي ممكن است ادعا كند من آن مهديم كه بر جهان حكومت مي‌كند . حتي تيمور لنگ ، حتي معاويه ، مي‌گفت من مهدي‌ام . پس مادام كه پيامبر مژده داده است كه جهان به دست انساني اصلاح خواهد شد ، اين مسئله اغواگر است . ولي اين نقصي براي اين موضوع نيست . اين اغواگري ، تنها به مهدويت هم اختصاص ندارد . نبوت هم اغواگر است و باب ادعاهاي پيامبري بسياري را گشوده است . طبيعت ايمان به غيب نيز چنين است . اين كه در انسان ، معنايي غيبي ( ناپيدا ) باشد ، به خودي خود اغواگر است . خود مسئله خلافت پيامبر با سوءاستفاده از ايمان و با چنين ادعايي آغاز شد . ادعا كردند كه به ابوبكر و عمر الهام مي‌شود و اين دو نفر ، از بُعدي غيبي برخوردارند . فضايل عمر و ابوبكر را بخوانيد . ( 1 ) آورده‌اند كه فرشته اي هست كه بر زبان ابوبكر سخن مي‌گويد . اصولاً خود دين ، به خودي خود آسيب دارد . عبادت ، آسيب دارد . و نه تنها دين ، مثلاً موفقيت هم آسيب دارد . مثلاً وقتي كسي مي‌شنود كه ذوالقرنين جهان را گرفته بود ، به اين فكر مي‌افتد كه او هم دنيا را بگيرد .

--> ( 1 ) . براى نمونه ، ر . ك : علي الكوراني العاملي ، ألف سؤال و اشكال على المخالفين لأهل البيت الطاهرين ، قم ، دار السيرة ، 2009 ، ج 3 ، ص 185 تا 198 .