و در گمراهى جان مىدهند ( و حيات و مرگشان همه در نادانى و جهل است ) . در ميان آنها متاعى كسادتر از قرآن نيست ، اگر آن را آنچنان كه بايد ، تلاوت كنند و متاعى نزد آنان رايج‌تر از آن نتوان يافت ، اگر آن را تحريف سازند و طبق دلخواهشان تفسير كنند . و در نظر آنان چيزى زشتتر از « معروف » و نيكوتر از « منكر » وجود ندارد ! خطبهء 18 كه در نكوهش اختلاف در فتواست با اين‌كه در قرآن بيان همه چيز آمده پس اختلاف چرا ؟ گاهى يك دعوا نزد يكى از آنان مطرح مىشود و قاضى به رأى خود حكم مىكند ، پس از آن عين اين جريان نزد قاضى ديگرى عنوان مىگردد ، او درست بر خلاف اوّلى رأى مىدهد . سپس همه نزد پيشوايشان كه آنان را به قضاوت منصوب داشته گرد مىآيند ، او رأى همه را تصديق مىكند ، و فتواى همگان را درست مىشمارد ! در صورتى كه خداى آنها يكى ، پيغمبرشان يكى و كتابشان يكى است ! . . . آيا خداوند متعال آنها را به پراكندگى و اختلاف فرمان داده و آنها اطاعتش كرده‌اند ؟ و يا آنها را از اختلاف نهى فرموده و معصيتش نموده‌اند ؟ يا اين‌كه خدا دين ناقصى فرو فرستاده و در تكميل آن از آنان استمداد جسته است ؟ و يا آنها شريك خدايند كه حق دارند بگويند و بر خدا لازم است ، رضايت دهد ؟ و يا اين‌كه خداوند دين را كامل نازل كرده امّا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم در تبليغ و اداى آن كوتاهى ورزيده ؟ با اين‌كه خداوند مىفرمايد : « ما فَرَّطْنا فِى الْكِتابِ مِنْ شَىْءٍ ؛ در قرآن از هيچ چيز فرو گذار نكرده‌ايم » . « 1 »

--> ( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 38 .