خطبهء 14 كلامى است شبيه گفتار گذشته كوته فكران صيد شيّادانند سرزمينتان به آب نزديك است و از آسمان دور ، عقلهايتان سبك و افكارتان سفيهانه است ؛ پس هدف خوبى براى تيراندازانيد ، و لقمهء چربى براى مفتخواران ، و صيدى براى صيّادان . ( بايد توجّه داشت لبهء تيز تمام اين حمله ها متوجّه جمعيّتى از ساكنان بصره است كه در آن زمان به تشويق طلحه و زبير و امثال آنان كانونى براى آشوب و تفرقه‌افكنى به وجود آورده بودند ؛ و در زمانهاى بعد نيز پايگاهى براى دودمان خيانت پيشهء بنىاميّه شدند و ضربه‌ها به اسلام زدند ، نه تمام ساكنان اين شهر ) . خطبهء 15 اين سخن را امام هنگامى فرمود كه عطاياى عثمان را به بيت المال بازگرداند به خدا سوگند ! آنچه از عطاياى عثمان ؛ و آنچه بيهوده از بيت المال مسلمين به اين و آن بخشيده ، اگر بيابم ، به صاحبش باز مىگردانم ؛ گرچه زنانى را به آن كابين بسته و يا كنيزانى را با آن خريده باشند ، زيرا عدالت گشايش مىآورد ، و آن كس كه عدالت بر او گران آيد ، تحمّل ظلم و ستم بر او گرانتر خواهد بود ! خطبهء 16 اين سخن را امام عليه السلام هنگامى كه مردم با او در مدينه بيعت كردند ايراد فرمود كه در آن سرانجامِ كار مردم را خبر مىدهد و آنها را به گروههايى تقسيم مىكند آنچه مىگويم ذمّه‌ام در گرو آن است ، و خود ضامن آنم ، كسى كه از اعمال و كردار گذشتگان و عواقب سوء آن عبرت گيرد ، تقوا وى را از فرو رفتن در آن گونه شبهات و بدبختيها باز دارد ! آگاه باشيد ! تيره روزيها درست همانند زمان بعثت پيغمبر صلى الله عليه و آله بار ديگر به شما روى آور شده ، ( همان اختلاف و پراكندگى و دشمنيها كه پيش از اسلام در ميان شما رواج داشت امروز از سر گرفته شده )