پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : مَعاذَ اللَّهِ : « پناه بر خدا » كه من اجازه دهم كسى جز پروردگار يگانه مورد پرستش قرار گيرد ، خداوند هرگز مرا براى چنين امرى مبعوث نكرده است ! « 1 » * * * ( ( 86 ) ) كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ ( ( 87 ) ) أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعينَ ( ( 88 ) ) خالِدينَ فيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ( ( 89 ) ) إِلَّا الَّذينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ چگونه خداوند جمعيتى را هدايت مىكند كه بعد از ايمان و گواهى به حقانيت‌رسول و آمدن نشانه‌هاى روشن براى آنها ، كافر شدند ؟ ! و خدا ، جمعيت ستمكاران را هدايت نخواهد كرد ! كيفر آنها ، اين است كه لعن ( و طرد ) خداوند و فرشتگان و مردم همگى بر آنهاست . همواره در اين لعن ( و طرد و نفرين ) مىمانند ؛ مجازاتشان تخفيف نمىيابد ؛ و به آنها مهلت داده نمىشود . مگر كسانى كه پس از آن ، توبه كنند و اصلاح نمايند ؛ ( و در مقام جبران گناهان گذشته برآيند ؛ ) زيرا خداوند ، آمرزنده و بخشنده است . شأن نزول : پذيرش توبه يكى از انصار ( مسلمانان مدينه ) به نام « حارث بن سويد » دستش به خون بى گناهى به نام « محذر بن زياد » آلوده گشت ، از ترس مجازات ، از اسلام برگشت و به

--> ( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 9 ، ص 71 و ج 25 ، ص 262 ؛ « تفسير طبرى » ، ذيل آيه ؛ « تفسير ابن كثير » ، ذيل آيه ؛ « بحر المحيط » ، ذيل آيه ؛ « اسباب نزول الآيات » واحدى نيشابورى ، ص 74 ؛ « درّ المنثور » ، ج 2 ، ص 40 ، 41 و 46 .