از حجاز آمده است و او علماى علم كلام و عقايد را دوست مى دارد . اگر مايل هستى ، روز ترويه ( هشتم ذى الحجه ) براى مناظره با او نزد ما بيا ، او جوابى داد كه در مقدمهء كتاب آورديم و خلاص اش اين بود كه او تمايل نداشت امام عليه السلام را در بحث مغلوب كند و از اعتبار او در انظار بكاهد ! مأمون گفت : اتفاقاً من تو را براى همين منظور دعوت كرده ام ! بدين ترتيب ، سليمان با اين چراغ سبز مأمون اعلام آمادگى كرد . در اين هنگام ، مأمون دعوت محترمانه اى خدمت امام عليه السلام فرستاد . امام عليه السلام نيز ياسر ، خادم مخصوص ، و نوفلى را كه از ياران خاصش بود ، به اتفاق عمران صابى كه سند زنده اى بر شكست مأمون بود ، پيشاپيش نزد مأمون فرستاد و فرمود : من بعداً مى آيم . نوفلى مى گويد : هنگامى كه بر مأمون وارد شدم و سلام كردم ، گفت : برادرم ابوالحسن ( على بن موسى الرضا ) كجاست ؟ گفتم : مشغول پوشيدن لباس است و دستور داده ما جلوتر بياييم . سپس براى عمران صابى از مأمون اجازه خوستم . مأمون گفت : عمران كيست ؟ من ( براى اين كه مأمون ناراحت نشود ) گفتم : همان كسى كه به دست شما مسلمان شد ! گفت : مانعى ندارد ، وارد شود . مأمون به او خوش آمد گفت ( ولى از ارتباط نزديكش با امام عليه السلام ناراحت به نظر مى رسيد و افزود : اى عمران ، خوب شد عمرت