زندان ها در زمان آن ها گسترش عجيبى پيدا كرد و در بغداد زندان ها و شكنجه گاه هاى هولناكى تأسيس شد . « 1 » مخصوصاً كشتار

--> ( 1 ) . مسعودى دربار زندان ها در دور بنى عباس مى نويسد : از محوطه اى تشكيل مى شد كه اطراف آن را به جاى اتاق ، دخمه هايى احاطه كرده بود و بر درِ هر دخمه بوريايى آويخته بود و بعضى از زندانيان بند آهنين داشتند ( مروج الذهب ، ج 1 ، ص 290 ) . همچنين يكى از مورّخان از زندانى در همين دوره در كوفه سخن مى گويد كه در آن ، روز از شب تشخيص داده نمى شد ؛ چه اين زندان هم از دخمه هايى تشكيل مى شد كه در زير زمين واقع شده بود . وقتى يكى از زندانيان از دنيا مى رفت ، او را همان جا كنار زندانيان ديگر رها مى كردند تا بپوسد ! در پايان ، ساختمان زندان را بر جنازه هاى متلاشى شده و متعفن و حتى زندانيانى كه هنوز جان در بدن داشتند و زنجيرهايى به پا داشتند ، ويران مى كردند ! ( مختصر تاريخ العرب ، ص 184 ) . .