كه بهتر از آسايش و غنودن در خوشى است ! آيا عثمان در دورترين جاى مدينه دفن شود و حسن با پيغمبر ( ص ) به خاك سپرده شود ؟ تا من شمشير بدست دارم هرگز اين كار نخواهد شد ! ( و با اين جريان ) نزديك بود فتنهء جنگ ميان بنى هاشم و بنى اميه در گير شود ، ابن عباس جلوى مروان آمده گفت : اى مروان از آنجا كه آمده‌اى باز گرد زيرا ما نمىخواهيم بزرگ خود را كنار رسول خدا ( ص ) به خاك بسپاريم ، بلكه ميخواهيم بوسيلهء زيارت او ديدارى تازه كند سپس او را بنزد جده‌اش فاطمه ( بنت اسد ) ببريم و چنانچه خود او وصيت كرده او را در آنجا به خاك بسپاريم ، و اگر خود او وصيت كرده بود با پيغمبر ( ص ) دفنش كنيم هر آينه ميدانستى كه تو ناتوان‌تر از آنى كه ما را از اين كار جلوگيرى كنى ، لكن خود آن حضرت عليه السّلام داناتر به خدا و پيغمبر و نگهدارى حرمت قبر جدش بوده از اينكه خرابى در آن با ديد آيد ، چنانچه اين كار را ديگرى جز او كرد و بدون اذن آن حضرت ( ص ) بخانهء او درآمد ، سپس رو بعايشه كرده گفت : اين چه رسوائى است اى عايشه ! روزى بر استر ، و روزى بر شتر ! ميخواهى نور خدا را خاموش كنى و با دوستان خدا بجنگى ، بازگرد كه از آنچه ميترسى بدلخواه تو شده ، و بدان چه دوست دارى رسيده‌اى ( يعنى آسوده باش كه ما نميخواهيم حسن عليه السّلام را كنار قبر رسول خدا ( ص ) دفن كنيم ) و خداوند انتقام اين خاندان را بگيرد و گر چه پس از گذشت زمانى دراز باشد . و حسين عليه السّلام نيز فرمود : به خدا اگر سفارش حسن عليه السّلام نبود كه خونها ريخته نشود ، و باندازهء شيشهء حجامتى خون بخاطر او نريزد هر آينه ميدانستيد چگونه شمشيرهاى خدا جاى خود را از شما ميگرفت ، ( و حق خويش را از شما باز ميستاند ) با اينكه شما پيمانهاى ميانهء ما و خود را شكستيد ، و آنچه ما براى خود